«جای من
در صف بی‏انتهای مادران حماسه‏ساز
کجاست؟

صفی که مادران
عشق را در تابوت فرزند
جا گذاشته،
با او به خاک سپرده‏اند».

اگر میلیون‌ها کلمه تقریر شوند
به نام حماسه
به نام احساس
به نام شعر
نمی‌تواند چنین تصویری را خلق کنند.

تاج مادرانه گوارای شهامت راستینتان.

اما حالا
آرام کنار یکدیگر می‌ایستیم
غذا می‌خوریم
درس می‌خوانیم
پانسمان می‌شویم
حرف می‌زنیم
عشق می‌ورزیم.

تو به چشمانت سرمه می‌کشی و لبانت را به نشانه بغض، روی هم فشار می‌دهی
و من امیدوار باقی می‌مانم:
به این آگاهی، رشد، بلوغ فکری و جسمی و عاطفی مردمانم.

جزیره تباهی را به باد فنا دادیم و در آن زندگی را ثبت کردیم!

بیش از هشتصد نفر از فعالان جنبش زنان با صدور بیانیه‌ای خواستار آزادی فعالان جنبش زنان شدند.

این دومین بیانیه‌ای است که در پی رخدادهای اخیر و بازداشت گسترده فعالان مدنی و سیاسی از سوی فعالان جنبش زنان صادر می‌شود.

در بیانیه نخست حدود ۶۰۰ تن از فعالان جنبش زنان از مسئولان خواسته بودند که به سرکوب زنان و مردان ایران پایان داده و تمامی بازداشت شدگان را آزاد کنند.

در این بیانیه که با عنوان «فرزندان جنبش زنان را آزاد کنید» صادر شده، آمده ‌است: «فعالان جنبش زنان از روزهای نخست اعتراض‌های مدنی و مردمی به روند نتایج انتخابات، در کنار مردم و هم‌صدا با آنها از حق خود سخن گفته‌اند و در دل رودخانه‌هایی که در خیابان‌ها به حرکت در می‌آمد حضور داشتند.»

ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی امویی، شیوا نظرآهاری، کاوه مظفری، مهسا امرآبادی، هنگامه شهیدی و سمیه توحیدلو از جمله فعالان جنبش زنان هستند که این بیانیه خواستار آزادی آنها شده‌است